De geschiedenis van een club uit de polderHet was in het oorlogsjaar 1944. Hoe het precies gegaan is kunnen we niet meer achterhalen. Veel om handen had je toen niet. Was het een poging om die verveling te verdringen? Of was het om het verlangen naar voedsel in die vreselijk koude Hongerwinter te verdrijven? Een groepje jonge mannen, jongens nog, moet al iets met een bal hebben gehad. Liefhebbers van het spelletje. Als je in de archieven duikt kom je oer-Nieuwkoopse namen tegen. Van Dam, De Rooy, Van Lith, Immerzeel, Van der Voorn en Vork. Eén van hen moet de eerste zijn geweest die geroepen heeft: “Laten we een voetbalclub oprichten!”. Wie dat precies was, zal wel voor altijd in de schoot van de geschiedenis verborgen blijven. Het prille begin Hoe dan ook. Het is een geestelijke die het voortouw neemt. Pater Pouw, kapelaan van de katholieke kerk, organiseert de oprichtingsvergadering. Hij staat daarom te boek als de oprichter van SV Nieuwkoop. Als officiële oprichtingsdatum kiezen de leden 1 juni 1944. En dat is niet hun enige keuze. Ab van Houten moet als eerste de voorzittershamer gaan hanteren. Het is opmerkelijk dat Pouw van mening is dat het geen roomkatholieke vereniging mag worden. Leden van alle gezindten zijn vanaf het eerste moment welkom bij SV Nieuwkoop. Van een accommodatie is nauwelijks sprake. Dat kan ook bijna niet als je de ellendige omstandigheden in ogenschouw neemt. Het veld is op de plaats waar tot een jaar geleden de woningen van “De Vijverhof” hebben staan. In vergelijking met het huidige kunstgras zal het wel weinig hebben voorgesteld. Hobbelig, zompig en vol met drollen van de schapen die door de week het gras kaal moeten vreten. De bal is bruin. Andere kleuren zijn er niet. Het aanschaffen van een exemplaar kost een vermogen in die dagen. Daarom wordt het leren monster na gebruik zorgvuldig ingevet, waarbij de veter nog eens extra strak wordt aangetrokken. Bij regenachtig weer is hij loeizwaar. Je kan hem nauwelijks vooruit krijgen en bij het koppen kan je je lelijk bezeren aan die rot veter. De prille voetbalvereniging kan zich er maar één per seizoen veroorloven. Parachutetenue Van kleedkamers of een kantine is geen sprake. Geld voor consumpties is er sowieso niet en je bemodderde benen spoel je af in de aanpalende sloot. Een enkeling trekt na de wedstrijd naar de kroeg. Waarschijnlijk De Hollandsche Leeuw, maar of het bier daar zo rijkelijk vloeit als vandaag de dag moeten we ernstig betwijfelen. Later komen er in een loods aan de Kolfbaan (op de hoogte waar nu de apotheek staat) grote zinken bakken waarin je je een beetje kan afpoedelen. Het tenue ziet er in die jaren anders uit dan nu, want over clubkleuren denken de toenmalige voetballers nauwelijks na. Zorgen dat je dagelijkse kloffie een beetje is verzorgd, daar heb je al genoeg kopzorgen aan. Het worden dus halflange zwarte broeken en witte shirts. Ze noemen dit het parachutetenue. Waarom weten we niet meer precies, maar volgens Aart Koehein, de doelwachter in die tijd, heeft het iets te maken met de soort stof waarvan de shirtjes in elkaar zijn geflanst. Het eerste jaar spelen ze alleen vriendschappelijke wedstrijden. Dat bevalt kennelijk dermate goed dat SV Nieuwkoop in het seizoen 1945-1946 de stap naar het competitievoetbal aandurft. Zoals gebruikelijk moeten ze onderaan de ladder beginnen. Het team wordt ingedeeld in de 2e klas van de Goudse bond. Destijds een ‘onderbond’ van de KNVB. In vergelijking met nu is dat twee klassen lager dan de huidige 4e klas. Daarnaast zet de jonge voetbalvereniging nog een belangrijke stap. Aan de Achterweg komt een heus voetbalveld beschikbaar. Tot 1975 spelen vele Nieuwkopers daar hun thuiswedstrijden. Het restant van het veld is tot voor kort goed zichtbaar, maar in 2009 moet de laatste herinnering aan deze beginperiode het veld ruimen voor het woningbouwproject De Vaartsche Hoek. Het elftal verandert iedere week. De zogenaamde elftalcommissie bepaalt wie wel of niet voetbalt, al mag de trainer daarover een beetje meebabbelen. De term ‘basisplaats’ moet nog worden uitgevonden. Al aan het eind van die competitie boekt Nieuwkoop zijn eerste succes. In een zinderende wedstrijd tegen Nieuwerkerk behaalt het zijn eerste kampioensschap. Promotie naar de 1e klas is een feit.
In de beginjaren vervult de voorzitter een spilfunctie. Anders dan nu bekleedt slechts één persoon deze belangrijke job. Er hangt veel af van zijn organisatietalent en zijn vermogen om leden te stimuleren. Op voetbaltechnisch en organisatorisch vlak. Van Houten, onze eerste voorzitter, geeft drie jaar invulling aan deze rol. Zijn opvolgers zijn Dirk Vriesekoop (1947-1952) en de heer Veenboer (1952-1958). In 1952 is er een vermeldenswaardige wedstrijd. Nieuwkoop verlegt in dat jaar namelijk zijn voetbalactiviteiten voor het eerst naar het buitenland. In het Belgische Stokkel nemen de Nieuwkopers het op tegen de plaatselijke voetbalgoden. Wat de uitslag van deze vriendschappelijke wedstrijd is, weten onze bronnen niet meer te vermelden. In deze periode is de heer De Groot kortstondig voorzitter. Maar deze van oorsprong Amsterdammer ligt niet goed bij de polderjongens uit Nieuwkoop. Hij heeft wél allerlei doldrieste plannen en een dikke portemonnee. Twee andere ‘import’ Nieuwkopers, de heer M. van Lente en Cor Kasteleijns, zijn mede initiatiefnemers van de bouw van een houten keet langs het veld aan de Achterweg. De club wordt de trotse bezitter van maar liefst twee (!) kleedkamers. De scheidrechter mag zelf kiezen bij welk team hij zich omkleedt. Een kantine zit er voorlopig niet in, maar aan de voorkant is een kraampje waar spelers en bezoekers snoep en drankjes kunnen kopen. Op sportief gebied boeken de Nieuwkopers in deze periode wisselend succes. In 1955 degradeert het eerste elftal uit de 1e klas. Nieuwe kantine in oude stal Deze deceptie blijkt echter van korte duur, want al het seizoen daarop kan de kampioensvlag gehesen worden. Notabene in een bikkelharde broederstrijd tegen rivaal NSV ‘46 uit het naburige Noorden valt de beslissing: Nieuwkoop is terug waar het hoort.
Stunt Even iets anders. Op 12 januari 1969 is heel Nieuwkoop in rep en roer. SV Nieuwkoop mag dan anno 2009 spraakmakend zijn door betaaldvoetbalclub RKC Waalwijk te verleiden om op De Dulen een oefenwedstrijd te spelen, dertig jaar geleden lopen er in de vereniging al mensen rond die niet vies zijn van een stunt. Een doortastend organisatiecomité strikt het nationale elftal van Roemenië om op het schamele complex aan de Achterweg een oefenwedstrijd te spelen. Net als tegen de Waalwijkers (1-12) is het duel vanuit sportief oogpunt een sof. De eerder genoemde Nieuwkoop coryfeeën doen hun uiterste best, maar ondanks dat en het gegeven dat grensrechter Adriaan (Haas) van der Voorn van tijd tot tijd een oogje dichtknijpt als de buitenspelval te laat dichtklapt, moet keeper Wim Sanne maar liefst tien keer de vernederende gang naar het net maken… Toch is de ontmoeting met de Roemenen een promotioneel succes. De naam en faam van SV Nieuwkoop blijkt ongeschonden. Integendeel, want zelfs drie decennia na dato hoor je er nog mensen over praten.  Nieuwe kansen, nieuwe doelstellingen
Dan breekt een glorieperiode aan voor onze plaatselijke SV. Een krachtig bestuur staat aan het roer van een snel groeiende en florerende voetbalvereniging. Aan het hoofd van dit ingespeelde team excelleert de eerder genoemde voorzitter Arie Vijfhuizen. Naast hem zitten Leen van der Voorn, Jan van de Bosch, Jaap Vork, Arie Kwakkenbos (tevens eerste elftalbegeleider), Bart Bijma, Kees Eijs en Wim van de Starre achter de bestuurstafel. Stuk voor stuk krachtige bestuurders die zich twee belangrijke doelen stellen. Ten eerste de voorwaarden scheppen om door te stoten naar de 4e klas en ten tweede een nieuwe accommodatie realiseren om de als kool groeiende voetbalclub een fatsoenlijk onderdak te verschaffen. De vereniging is de dupe van een geschil tussen Gedeputeerde Staten en het gemeentebestuur over de aankoop van de grond ten behoeve van het beoogde complex. Het duurt jaren eer men aan de slag kan. De Kroon moet uiteindelijk in 1971 uitspraak doen. Verder wil de vereniging het damesvoetbal in Nieuwkoop op de kaart zetten. De populariteit van de voetbalsport is in deze jaren onder meisjes en vrouwen sterk in opkomst. Jan van de Bosch speelt hierbij een grote rol. 1975: een gedenkwaardig jaar Het dorp Nieuwkoop is volop in ontwikkeling. Het bevolkingsaantal neemt krachtig toe. Vanuit alle windstreken komen nieuwe bewoners naar hier. Amsterdammers, Rotterdammers en Hagenaars betrekken de nieuwbouwwoningen. Een deel daarvan meldt zich aan als lid. En zij niet alleen. Ook hun kinderen staan te rammelen aan de poort van het povere voetbalcomplex aan de Achterweg. Volop kansen dus voor het bestuur om hun doelstellingen te realiseren. Maar dan moet er wél wat gebeuren! En er gebeurt ook wat. Want op 12 augustus 1973 gaat de bouw van een spiksplinternieuw complex van start. Aan de ‘andere kant’ van de provinciale weg, op de voordien nog maagdelijke weilanden, komt het nieuwe onderkomen van SV Nieuwkoop. Leden en sympathisanten bouwen eigenhandig een hypermoderne kantine compleet met eigentijdse kleedkamers. Vanaf de eerste paal tot en met de laatste steen. Burgemeester Van Montfoort opent na krap twee jaar zwoegen op 26 april 1975 de nieuwe accommodatie op sportpark De Dulen. Een mijlpaal in de historie van SV Nieuwkoop. Maar daarmee is dat jaar de koek nog niet op. Alles en iedereen wat SV Nieuwkoop een warm hart toedraagt, staat aan het eind van de competitie met tranen in de ogen. De lang gekoesterde wens om te promoveren naar de 4e klas van de KNVB gaat eindelijk in vervulling. SV Nieuwkoop behaalt in de uitwedstrijd in Boskoop tegen Floreant (uitslag 0-0) het kampioensschap. Bye bye Goudse bond! Het kampioenselftal is een geraffineerde mix van de gevestigde orde en een nieuwe generatie. Trainer Cas Wegman slaagt erin deze mix van onverzettelijkheid, talent, druistigheid en leepheid te smeden tot een haast onoverwinnelijke voetbalmachine. Het elftal bestaat uit: aanvoerder Joop van Lammeren, Leen Kesting, Jan en Kees Vijfhuizen, Leo Kwakkenbos, Harry Pieterse, Arie van Koert, Kees Sanders, Dirk Lek, Gerrit Bon, Emiel Spoelder, Harry de Jong, Henk Louwes, Simon Verlooy en Douwe Oppendijk. Deze laatste maakt zich onsterfelijk door in Boskoop in de allerlaatste minuut hard, hoog en ver over te schieten met het enige oogmerk om een paar schamele minuten tijd te rekken. Oefenmeester Wegman komt zijn belofte na om bij een kampioenschap vanuit zijn woonplaats Dubbeldam naar de voetbal in Nieuwkoop te lopen. Velen herinneren zich nog het blauwe emmertje met water waarmee hij achter de afrastering stond. Waterzakken had je toen nog niet en in de dug-out wilde de Dubbeldammer niet zitten. Van achter het hek kon hij namelijk roepen wat hij wilde, zonder door de scheidsrechter op het matje geroepen te kunnen worden. Slim! Het jaar daarop komen Ton de Jong van NSV en Ton Rijnbeek (terug uit Uithoorn) de selectie versterken. Aan het begin van dat nieuwe seizoen poseert de nieuwe selectie voor de toren op het Regthuysplein. Bloeiperiode
 Onder leiding van de kleurrijke ‘ome’ Jaap Vork en zijn assistent Theo van Dam verslaan de reserves op een zwoele dinsdagavond ESTO met 4-1. Jongens als Allie Blijleven, Harry Akerboom, Ron de Jongh, Peter van de Haak en Ron Verweij maken deel uit van het getalenteerde elftal. Leen van de Voorn verliest zijn weddenschap en komt op de proppen met de beloofde taart zo groot als de tafel in de kantine. De nieuwe kantine, de prachtige velden en de successen van de voetballers werken als een magneet op jongens en meisjes. De toeloop is enorm. In de hoogtedagen kan SV Nieuwkoop acht seniorenteams inschrijven voor de competitie. En ook het damesvoetbal groeit enorm. Op een gegeven moment doen maar liefst drie damesteams mee aan het competitievoetbal. Onder de nieuwe aanwas zit veel talent. Oud eerste elftalspelers dragen hun kennis over op deze nieuwe generatie. De gouden generatie ‘Het’ gebeurt in Het Paard, De Hills of bij de voetbal. In willekeurige volgorde. Liefdes bloeien op en relaties lopen op de klippen. En er wordt nog gevoetbald ook! En in sommige gevallen zelfs verdomd goed. Vijfenveertigplussers denken met weemoed terug aan deze tijd. Op verjaardagen doen smakelijke verhalen de ronde. Over hoe goed ‘we’ wel niet waren. De internationale toernooien. Over Kees Sanders en zijn discotheek Ohab. De tomeloze inzet. Iedere voetballer denkt nou eenmaal (of hoopt op zijn minst) dat hij of zij deel uit maakt van een Gouden Generatie. Dat is een illusie. Toch is er een aantal die boven het gemiddelde uitsteekt. Een mooi voorbeeld daarvan zijn de spelers van het A juniorenelftal dat in 1979 kampioen wordt in de hoofdklasse. Tien daarvan bereiken het eerste elftal. Douwe Oppendijk traint ze. Ferry van der Zon, Dirk Kranenburg en Jan van der Belt zijn meer dan tien jaar een vaste waarde in het eerste elftal. Erik Bosma heeft zelfs een kortstondig profavontuur bij FC Utrecht mogen meemaken en Martin Krommert heeft een aantal jaar op hoog niveau gespeeld bij ARC en Zwaluwen. Als we de namen op een rijtje zetten valt op dat veel van deze jongens na hun voetbalcarrière bezig blijven voor SV Nieuwkoop. Richard de Way is later actief als secretaris en neemt in 2010 de voorzitterhamer over van Jan Ackermans. Ook Erik Bosma vervult een aantal jaar een bestuursfunctie. Als vader zie je er veel terug als trainer van de teams van hun dochters of zoons zoals Ferry van de Zon, Marcel Pouw, Fred Boekestein en tot voor kort Erik Bosma. Anderen vervullen de functie van jeugdcoördinator of leider zoals Richard de Way, Erik Langeree en Wilco Vork. Een ander aansprekend voorbeeld is Leen van der Voorn. Hij neemt samen met Jan Kwakkenbos de C junioren onder zijn hoede. Ze slagen er begin jaren tachtig in om maar liefst drie keer op rij kampioen te worden. Veel van hun oogappeltjes bereiken het eerste: Rob Bosma, Ferry van de Haak, Wim Hofstede, René de Jong, Albert Kooy en niet te vergeten Arjan van der Laan. Keeper Ronald van Koert zoekt zijn heil bij Zevenhoven waar hij jaren het doel zal verdedigen. Anno 2009 zie je uit deze lichting ook veel namen terug als trainende of leidinggevende vaders. Bij de meisjes gaat het eveneens crescendo. Jan van de Bosch en Jan Roest hebben er flink de wind onder. Eind jaren zeventig is het meisjes jeugdelftal van uitzonderlijke klasse. Ze reiken zelfs tot de interregionale jeugd. Maar daarover later meer. SV Nieuwkoop derdeklasser Het kan niet lang duren of SV Nieuwkoop, stijf staand van het talent, kan de stap naar de 3e klas maken. Toch laat promotie nog een paar jaar op zich wachten. Er is tijd nodig om het talent te laten rijpen en de ideale mix te vinden. Douwe Oppendijk (hij weer!) slaagt erin aan de start van het seizoen 1982/1983 een uitgebalanceerde selectie op de been te brengen. De groep is nog jong. Een flink aantal spelers komt uit het sterke A junioren elftal van 1979. Negen spelers zijn jonger dan twintig jaar. Alleen Kees Sanders, Jan Vijfhuizen en Gerrit Bon zijn wat ouder. Sanders speelt als nestor een belangrijke rol. Hij maakt er een echt vriendenteam van. Bijvoorbeeld door met het hele spul bij hem thuis films te kijken in plaats van te gaan stappen. Co Schutter, de grensrechter van Nieuwkoop, controleert of iedereen op zaterdagavond bijtijds naar bed gaat. Rond half twaalf verschijn hij in discotheek Open Huis. Dan gaan de jongens naar huis. Maar niet altijd. Soms zakken de heren af naar de Hills of Het Paard, maar als Schutter daar lucht van krijgt ontstaat een spelletje tussen kat en muis. Het effect is dat de spelers elkaar helpen en ‘dekken’. De groep groeit naar elkaar toe. Oppendijk is ook fanatiek en betrokken. Hij laat spelers wel eens bij hem thuis mee-eten als dat beter uitkomt. Of hij stelt zijn warme bad beschikbaar als er lichte blessures zijn. Hij introduceert op zaterdag een niet verplichte training. Spelers die door de week maar één keer op de training kunnen komen, mogen zodoende op zondag alsnog spelen. Op doel staat Erik Bosma. Achterin René Krommert, Dirk Kranenburg, Gerrit Bon en Ed van Steijn. Op het middenveld voetballen Kees Sanders, Ferry van der Zon en Kees van de Wilk. De voorhoede bestaat uit Camiel Asberg, Jan van der Belt (topscorer) en Martin Krommert. Als vaste wisselspelers fungeren Robin Garrelfs en Marcel Pouw. De heren kijken elkaar in augustus 1982 eens diep in de ogen en spreken af dat ze met niets minder dan het kampioensschap genoegen zullen nemen. Voor de wedstrijd tegen NSV zien ze tijdens het warmlopen dat Arjan van Koert, de gevaarlijke Noordense spits, niet meedoet. Na tien minuten spelen haalt Oppendijk verdediger Ed van Steijn naar de kant omdat hij geen man heeft. Direct na deze wissel brengt NSV Arjan van Koert alsnog in. Weg effect. Dit incident is waarschijnlijk de oorzaak dat Ed van Steijn nooit meer voetbalt. Jan Vijfhuizen vervangt hem de rest van het seizoen. Het elftal draait de hele competitie bovenin mee. VEP, Soccer Boys, WSE en Donk zijn de belangrijkste concurrenten. Op 1 mei spelen de mannen van Oppendijk hun laatste wedstrijd. Tegen het laaggeklasseerde Moerkappele maakt Nieuwkoop geen fout. Het wint met 2-0 en haalt de laatste twee punten binnen. De wedstrijd van concurrent Soccer Boys is echter naar een week later verschoven. Daarom wordt Nieuwkoop pas op 8 mei kampioen, notabene zonder zelf te spelen. WSE vloert in de allerlaatste competitieronde Soccer Boys met 2-1. Het is spannend tot het laatste fluitsignaal. De Bleiswijkers staan in de rust nog met 1-0 voor, maar voor Nieuwkoop is na negentig bloedstollende minuten de buit binnen: het talrijke Nieuwkoop publiek dat in Waddinxveen getuige is van de ontknoping neemt Oppendijk op de schouders. Jan Vijfhuizen hangt zijn kicksen aan de wilgen. Teun de Pater komt van Alphia en Ton Rijnbeek keert, dit keer van Floreant, voor de tweede keer terug op het oude nest. Erik Bosma gaat keepen bij FC Utrecht en routinier Dirk van der Lek keert bij Nieuwkoop terug onder de lat. De 3e klasse is pittig voor een jonge ploeg uit de polder. Nieuwkoop treft veel geroutineerde verenigingen uit de Rotterdamse regio. Buurman NSV speelt al wat langer op dit niveau. Alleen thuis weet Nieuwkoop NSV te verslaan (4-1). In veel wedstrijden heeft Nieuwkoop het moeilijk. Met maar achttien punten uit 22 wedstrijden eindigt Nieuwkoop als vierde van onder. De click met Oppendijk is uitgewerkt. Niet zozeer bij de selectie maar meer met het bestuur. Het volgend seizoen gaat Nieuwkoop in zee met een nieuwe oefenmeester: Sjaak Rijsterborgh. Er staat een zwaar seizoen voor de deur. Jan van der Belt tobt met een hardnekkige knieblessure, René en Martin Krommert vertrekken naar ARC en ook Camiel Asberg gaat weg. De tuchtcommissie schorst drie middenvelders (Kees Sanders, Ton Rijnbeek en Ferry van der Zon) vanwege naamsverwisselingen op het wedstrijdformulier. Dat jaar komt het niet meer goed. Al wint Nieuwkoop de laatste wedstrijd uit bij DHS (1-2) door doelpunten van Marcel Pouw en Ferry van der Zon, het is te laat: Nieuwkoop moet terug naar de 4e klas. Rijsterborgh mag het daar opnieuw proberen. Sportief mag het dan wat minder gaan, de vereniging bloeit nog steeds dankzij een succesvolle damesafdeling en een jeugdafdeling met veel potentie. De viering van het veertigjarig jubileum is een groot succes. Voorzitter Arie Vijfhuizen stopt er begin 1986 mee. Na twintig jaar geeft hij het stokje over aan Klaas Kop. De vereniging benoemt Vijfhuizen tot erevoorzitter en van de Goudse bond ontvangt hij een zilveren eremedaille. Vrijwilligers bouwen in vijf maanden de tribune langs het hoofdveld. Officieel kunnen er 276 personen zitten. De kosten bedragen Fl. 42.000,- (een kleine twintigduizend euro) . Een prestatie van groot formaat. En weer terug… In het tweede jaar onder Rijsterborgh eindigt Nieuwkoop in de 4e klas op een derde plaats. Toch gaat Nieuwkoop niet verder met de Amstelveense coach. Het bestuur wil een ‘hardere’ trainer en komt uit bij Dick Boesveld. Deze 36-jarige Alphenaar moet Nieuwkoop weer naar de 3e klas loodsen. Hij neemt daar een enkele seizoenen de tijd voor. Een paar talenten uit de succesvolle C junioren lichting van Leen van de Voorn dient zich aan. Het is louter een kwestie van tijd. Bij de aanvang van het seizoen 1988-1989 beschikt Boesveld over een selectie die qua talent en mentaliteit vergelijkbaar is met het kampioenselftal van 1983. Zijn keurcorps bestaat uit Johan Garrelfs, Gerrie Mulder, René en Marcel de Jong, Dirk Kranenburg, Ferry van der Zon, Marco de Vries, Ton van Schie, Albert Kooy, Willem Hofstede, René van Zaal en Jan van der Belt Toekomstig profvoetballer Arjan van der Laan fungeert regelmatig als wisselspeler. De junioren Wilco Baars, Paul Kwakkenbos en Manfred van de Bosch mogen af en toe ruiken aan het eerste. De grootste concurrenten zijn Donk, Unio en Nicolaas Boys. Bij de Nieuwveners is Piet Janmaat een lastig te bespelen stervoetballer. Met een kleine voorsprong van drie punten behaalt SV Nieuwkoop het kampioenschap en keert terug in de 3e klas. De beslissende wedstrijd tegen NSV eindigt in 1-1. Routinier Dirk Kranenburg zet de kroon op zijn imposante voetbalcarrière door de enige treffer te scoren. Alles wat oranje is is dolgelukkig, Dirk zelf niet in het minst. Maar de geschiedenis herhaalt zich, want weer trekken de talenten weg. In het kielzog van Boesveld kiezen René de Jong, Albert Kooy en Johan Garrelfs voor Alphense Boys. Marcel de Jong lonkt naar Ajax en ARC scout Arjan van der Laan. Zevenhovenaar Ben Möllers, afkomstig van het gedegradeerde Floreant, neemt het stokje van Boesman over. Vanwege blessures haken enkele routiniers, onder wie René van Zaal en Ferry van der Zon, af. De laatste keert na twee jaar terug om de geblesseerde Vincent van Koert te vervangen. SV Nieuwkoop speelt twee seizoenen in het district West I en ontmoet daar veel clubs uit de Amsterdamse regio. Bijvoorbeeld DRC uit Durgerdam, JOS, FC Bijlmer, Schellingwoude, Pancratius, Buitenveldert, Rood Wit A, en Roda’23 uit Bovenkerk. De thuis- en uitwedstrijden tegen het kleurrijke Bijlmer hebben vanwege de opmerkelijke sfeer een bijzonder karakter. Na afloop van de wedstrijden kaarten de spelers en het publiek onder het genot van een hapje en een drankje urenlang na. Ook met de andere tegenstanders bouwt het elftal een goede band op. De twee seizoenen in dit district ervaren de spelers als een verademing. Een memorabele wedstrijd speelt zich af op een paaszaterdag onderaan de IJsselmeerdijk in het Noord-Hollandse Durgerdam. Tegenstander DRC kan nog kampioen worden, maar Nieuwkoop heeft de twee punten hard nodig om het vege lijf te redden. De kampioenspretendent zet Nieuwkoop direct onder zware druk en heeft zeventig procent van de wedstrijd balbezit. Toch komen zij dankzij paal en lat (2x) niet tot scoren en het ongelofelijke gebeurt. Een oude voetbalwet treedt in werking: als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander dat wèl. Sander Fauth lost kort na de rust vanaf de middenlijn een zondagsschot dat in de kruising verdwijnt en vanuit het niets valt de tweede goal. SV Nieuwkoop is veilig en de Durgerdammers moeten het kampioenschap een week uitstellen. Jan Kroese komt in het seizoen 1993/1994 en heeft als oefenmeester een grote inbreng. Onder zijn leiding moet een volgende generatie talenten klaargestoomd worden. Hoewel Kroese aan de verwachting voldoet stuit hij op onbegrip, met name uit de hoek van het bestuur. Zijn verbintenis met SV Nieuwkoop duurt te kort om op langere termijn de vruchten van te kunnen plukken. Op 3 november 1995 krijgt Nieuwkoop een genadeloze oorwassing van buurman NSV (0-5) die in de terugwedstrijd in Noorden maar gedeeltelijk weggepoetst kan worden (1-1). Typerend is de kop die de Rijn & Gouwe boven het verslag van de wedstrijd plaatst: “Derby tussen NSV en Nieuwkoop is glans kwijt”. Met ingang van het seizoen 1996/1997 is Peter Kerkhof de nieuwe trainer. Vrouwen geven Nieuwkoop kleur Het vrouwenvoetbal bij SV Nieuwkoop verdient een apart hoofdstuk in dit historisch overzicht. Het verhaal begint veertig jaar geleden in 1969. Een paar meiden vatten het plan op om te gaan voetballen. Op koninginnendag spelen zij ‘s avonds tegen Altior een wedstrijdje. De match duurt slechts twee keer twintig minuten, maar de kiem is gelegd. Initiatiefnemers zijn Jelly Hoogerwerf en Jan Roest. Die laatste is de trainer en leider van het eerste uur. De dames trainen op de hoge dijk en spelen het eerste jaar alleen maar vriendschappelijke wedstrijden. In 1971 start de Goudse bond met een proefcompetitie damesvoetbal en op 5 maart 1972 gaat de eerste officiële damescompetitie van de KNVB afdeling Gouda van start. De dames voetballen slechts een korte voorjaarscompetitie. SV Nieuwkoop grijpt meteen de titel. De kern van het team bestaat uit Jelly, Ina en Jo Hoogerwerf, Ria, Carli en Ina van der Zon, Rina van der Loo, Mieke Kuijf, Anneke van Capel, Teuny Vijfhuizen, Henny Vork, Dini Kranenburg, Tineke Carlier, Adri van Benten en Ada Wassenburg. Jan van de Bosch en Jan Roest vormen een trainerskoppel. In het seizoen 1973-1974 komt de klad erin. Veel verenigingen stoppen vanwege een tekort aan dames. Over de hele linie van het damesvoetbal is het een crisisjaar. De damesafdeling van SV Nieuwkoop weet ternauwernood het hoofd boven water te houden, maar door allerlei propaganda slaagt de club er in net op tijd het tij te keren. In 1975 geeft het bestuur toestemming om een meisjesafdeling op poten te zetten. In korte tijd kan SV Nieuwkoop twee dameselftallen en twee meisjeselftallen binnen de lijnen brengen. En met succes: de dames en de meisjes worden dat jaar kampioen. De damesafdeling floreert. Ze dringen in 1986 zelfs door tot de interregionale competitie. Ook een nieuwe generatie dames is succesvol. Ze behalen diverse kampioenschappen. Met rasvoetbalsters als Marjon van Dam, Monique van Donk, Thea Ram, Marja en Ellis Toor, Marleen Hofstede, Ellen van de Voorn, Corienne van Leeuwen, Margret van de Laan, Miranda Rijnbeek, Anja en José Woerde en anderen maakt SV Nieuwkoop jarenlang goede sier. Ook de begeleiding draagt bij aan dit succes. Mevrouw Turkenburg en de heer Rijnbeek zijn een lange periode leider. Harry Woerde neemt in die jaren de verzorging voor zijn rekening. In het Pinksterweekend organiseren de dames een groot toernooi. Een grandioze happening waar op het hoogtepunt twintig teams aan deelnemen. Er ontstaat een uitwisseling met het Duitse Offenbach. Een ander hoogtepunt is het jaarlijkse vier tegen vier toernooi. Veel enthousiaste trainers doen SV Nieuwkoop aan. Tom den Daas, Anton Kas en Marcel Pouw zijn slechts drie willekeurige namen uit een lange rij. Vele jaren speelt SV Nieuwkoop met drie damesteams en twee meisjesteams in de competitie. Maar wederom raakt het Nieuwkoopse damesvoetbal in het slop. Langzaam maar zeker verdwijnt het damesvoetbal van de velden van sportpark de Dulen. Een groep dames gaat wel zaalvoetballen. Ook hier zijn de prestaties opmerkelijk. De winst in het KNVB bekertoernooi is een vermeldenswaardige climax. Korte tijd is er sprake van een voorzichtige opleving: slechts één meisjes pupillenteam acteert in de jeugdcompetitie. Maar dit initiatief is helaas geen lang leven beschoren. Pas in 2001 lukt het om structureel meisjes op het veld te laten voetballen. Trainers Simon Verlooy en Corienne van Leeuwen stoppen zes jaar lang al hun energie in een hartstochtelijke groep meiden. Marleen Hoogeveen en later Esther van Dam nemen de begeleiding voor hun rekening. Vanaf het seizoen 2007 doen al weer twee teams deel mee de competitie. Een leuke groep enthousiaste meiden geeft kleur aan SV Nieuwkoop. Ook bij de F pupillen melden zich steeds meer meisjes om te voetballen. Het damesvoetbal lijkt terug van weggeweest. Een dipje Terug naar het begin van de jaren negentig. SV Nieuwkoop speelt, met uitzondering van twee seizoenen tussen 1996 en 1998, vanaf 1989 veertien jaar in de 3e klas. Maar echt potten breken doen de Nieuwkopers geen moment. Soms is er een lichte opleving en vloert SV Nieuwkoop een kanshebber op de titel, maar meer dan een middenmoter met uitschieters naar boven en beneden is de oranje brigade niet. Het gaat dus niet slecht, maar de progressie er uit. SV Nieuwkoop krijgt te maken met een paar invloeden waarop niet direct ingespeeld kan worden. Een aantal van de beste spelers zoekt het hogerop. Arjan van der Laan (Sparta, FC Twente, FC Den Haag en Dordrecht), Erik Bosma (FC Utrecht) en Johan Garrelfs (RKC Waalwijk) schoppen het zelfs tot het betaald voetbal. Marcel de Jong draait een jaar mee in het C team van Ajax. Maar ook regioverenigingen als Alphense Boys, ARC, Zevenhoven en zelfs NSV oefenen voortdurend een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op onze talenten. De aanvoer van vervangers is er wel, maar Nieuwkoop heeft moeite een formatie op de been te brengen die in de top van de 3e klas kan meedraaien. Voor velen is de overstap van jeugd naar senioren een onneembare barrière. Verder ervaart de voetbal sterke concurrentie van de opkomende zaalsporten, de hockey, de schaatsvereniging en de tennis. Het is in deze tijd niet meer zo dat kinderen ‘automatisch’ voor voetbal kiezen. Ook de individualisering doet zijn intrede. Mensen willen wel aan sport doen maar niet meer per se in team- of clubverband. Sportscholen zijn sterk in opkomst. Het ledenaantal stagneert, terwijl de kosten van de vereniging sterk stijgen. Energiekosten en onderhoud slaan een gigantische bres in de begroting. Allerlei wetten en regeltjes waarmee de overheid en de KNVB op de proppen komen spelen de voetbalvereniging eveneens parten. Het is steeds lastiger om een club van de omvang van SV Nieuwkoop te runnen. Illustratief is het aantal voorzitters dat in korte tijd de revue passeert. Klaas Kop (1986-1988), Jan van der Belt (1988-1991) en Piet Hofstede (1991-1994), geen van hen houdt het langer dan drie jaar vol. Het bestuur en het kader doen hun stinkende best, maar hebben het moeilijk. Steeds minder mensen doen steeds meer werk. En tenslotte speelt ook de vergrijzing van de mannen van het eerste uur een rol. Het houdt een keertje op natuurlijk. Maar liefst vier jaar is de post van voorzitter vacant. Piet Hofstede is jarenlang voorzitter met de toevoeging ‘ad interim’. Dat zegt genoeg: SV Nieuwkoop leeft nog wel, maar de fut lijkt er een beetje uit. Ook de viering van het gouden jubileum heeft niet de allure van eerdere festiviteiten, ondanks een luidruchtig optreden van rockformatie Normaal. De ommekeer Pas in 1998 pakt Johan Woudstra de handschoen op. Hij onderneemt als nieuwe voorzitter verwoede pogingen om alle neuzen weer één kant uit te krijgen. Samen met penningmeester Klaas Kop poogt hij de financiën op orde te brengen. Een klus van jewelste en ze boeken dan ook wisselend succes. Bestuurlijk moeten alle zeilen bijgezet worden. Bij de jeugdcommissie is de rek er een beetje uit. Commissievoorzitter Theo Otto probeert uit alle macht de groep een nieuwe bezieling te geven. Maar mensen die al vele jaren hun beste beentje voorzetten trekken het niet langer. Collectief geven ze de pijp aan Maarten. Gelukkig zijn er een paar actieve ouders die onmiddellijk de draad oppakken. De commissie krijgt een nieuwe impuls en door nieuwe inzichten en activiteiten lijkt net op tijd de weg naar boven gevonden. Op sportief gebied zijn er in deze jaren ups en downs. Aan de hand van trainer Peter Kerkhof herovert SV Nieuwkoop in 1998 het derdeklasserschap. Via de nacompetitie promoveert Nieuwkoop ten koste van Overmaas. In een allesbeslissende wedstrijd in Bodegraven pakt ‘het andere oranje’ de winst. Eindstand: 3-2. Marco (opa) de Vries scoort de beslissende goal. Marco van de Berge keept een wereldpartij. In de jaren tussen 1995 en 2005 beschikt SV Nieuwkoop over een ellenlange rij goede voetballers. Zonder iemand te kort te doen roepen Patrick van der Voorn, Sander Fauth, Jack van Steijn, Paul Kwakkenbos, Wilco Baars, Rob Bosma, Marco de Vries, Manfred van de Bosch, Willem Hofstede, Dennes Kuyf, Hasan Kalach, Vincent van Koert, Marcel Plasmeijer, Marco van de Berge, Jordi Vijfhuizen, Niels Balvert, Tim de Jong, Frank Grosveld, Paul Woerde en hun teamgenoten warme herinneringen op bij de trouwe Nieuwkoop supporters. Het tweede elftal is in deze fase ook succesvol: in 2002 grijpen zij de titel. Maar zij hebben moeite zich op het hogere niveau te handhaven. Dat geldt eveneens voor het eerste. Nieuwkoop kan zich maar een paar seizoenen staande houden in de 3e klas. De eerste seizoenen lukt dat onder Piet Claessens en Willem Harskamp nog wel, maar in 2003 gaat het mis. Mark de Horn krijgt het vlaggenschip niet op koers en daarom neemt René de Jong halverwege het teleurstellende seizoen het roer over. Maar ook hij kan het tij niet keren. SV Nieuwkoop moet een stapje terug doen. Maar de wens om terug te keren in de 3e klas blijft springlevend. Soms tegen beter weten in… Een nieuwe eeuw, een nieuwe fase Oud-coryfeeën uit Nieuwkoop en omgeving spelen in het nieuwe millennium als eerste een toernooi. Maar zij doen nog iets anders. Uit verschillende genomineerden verkiezen zij Gé van Dam tot speler van de eeuw. Dit vanwege zijn onverzettelijkheid en voorbeeldfunctie. Gé kwam jaren uit in Nieuwkoop 1 en sloot pas op 46-jarige leeftijd zijn carrière af in het eerste van Aarlanderveen. Rond de eeuwwisseling verandert de organisatiestructuur van SV Nieuwkoop. De jeugdafdeling is niet langer een club binnen een club, maar maakt voortaan integraal deel uit van de vereniging. Onder impuls van de nieuwe jeugdcommissie groeit het aantal jeugdteams en nemen de activiteiten naast het voetbal toe. Ook het meisjesvoetbal wordt opnieuw op de kaart gezet. In het kielzog van een stroom aan nieuwe jeugdleden groeit het vrijwilligerscorps. Er ontstaat een nieuw elan binnen de club. Andere mensen met frisse ideeën treden toe tot het bestuur. Adri Balvert, Jan Vijfhuizen, Erik Bosma, Jan Ackermans en Sjaak Weststrate nemen hun verantwoordelijkheid. Corienne van Leeuwen en Marleen Hofstede zijn op hun post gebleven en laten het nieuwe bestuur gebruik maken van hun ervaring en kennis. Ze voorzien de nieuwkomers van bruikbare informatie. Sjaak Weststrate en Jan Ackermans introduceren het duovoorzitterschap. Ze zijn in hechte samenwerking voortaan de nieuwe voorzitters (2002-2006). Adri Balvert lost In 2006 Weststrate af als duovoorzitter. Die treedt een jaar later toe tot de Raad van Commissarissen. Ackermans blijft op zijn post en zal pas in 2010 statutair niet meer herkiesbaar zijn. Het is allemaal even wennen. Het pas aangetreden bestuur komt met nieuwe plannen en schroomt niet om uitdagende doelstellingen te formuleren. SV Nieuwkoop is weer een club met visie en ambitie. Medio 2004 ziet men de noodzaak in om de accommodatie, die inmiddels dertig jaar dienst heeft gedaan, te renoveren. De kantine en de kleedkamers voldoen niet meer aan de eisen van de nieuwe tijd. De in het leven geroepen renovatiecommissie maakt na een paar inventarisatieronden een plan… Ramp Maar midden in de beslissingsfase gooit de fatale brand van 30 november 2005 roet in het eten. Kortsluiting in de lampjes boven de bar blijkt achteraf de oorzaak van een felle vuurzee die 80 % van de accommodatie in de as legt. Hoewel er aanvankelijk sprake is van een grote afknapper brengt deze tegenslag het beste boven in bestuurders, commissieleden en vrijwilligers. Voetbalverenigingen uit de naburige dorpen steken de helpende hand toe. Net zoals onze buren, de hockeyvereniging en de scouting. Sympathisanten doneren duizenden euro’s. Sponsors verbinden zich (opnieuw) aan de in nood verkerende club. In een moordend tempo van brainstormen, oriënteren, nadenken, beslissen en (vooral) doen wordt er onder aanvoering van een professionele bouwcommissie gewerkt aan de herbouw van een nieuwe accommodatie. Tientallen vrijwilligers, onder wie een groot aantal die ook in 1973 aan de bouw hebben gewerkt, steken enthousiast de handen uit de mouwen. En met succes. Binnen een jaar na de verwoestende brand neemt SV Nieuwkoop een nieuw clubhuis in gebruik. Voorzien van alle moderne gemakken en een prachtige kantine, inclusief een eigen jeugdhoek. Binnen het budget is zelfs ruimte voor een extra verdieping waar het bestuur en de Businessclub een fraai eigen onderkomen vinden. Een collectieve prestatie van formaat. Op zaterdag 21 april 2007 is de officiële opening. Luidruchtig trekken honderden jeugdleden van verschillende plaatsen in Nieuwkoop naar het nieuwe complex. De twee jongste leden van de club zetten SV Nieuwkoop symbolisch in vuur en vlam door de letters die de naam van de club vormen in de fik te steken. Daarmee is de cirkel rond. Nieuwe initiatieven Maar er zit nog meer in het vat. De velden 3 en 4 krijgen in de zomer van 2006 een rigoureuze opknapbeurt. Er komt nieuwe drainage onder en de grasmat wordt opnieuw ingezaaid. Nieuwe doelen completeren het geheel. Het hoofdveld heeft echter eveneens een ingrijpende renovatie nodig. Na intensief overleg met het gemeentebestuur en tijdrovend lobbywerk bij de lokale politieke partijen gaat begin 2007 de kogel door de kerk. SV Nieuwkoop krijgt als eerste vereniging in de gemeente een kunstgrasveld. Vele maanden wordt er aan gewerkt en tijdens de demonstratiewedstrijd tegen Lucky Ajax neemt een trots SV Nieuwkoop eind september 2007 het kunstgrasveld en de door de Businessclub geschonken verlichting in gebruik. Daarmee is een nieuw fenomeen binnen de voetbalclub genoemd. BC en Vrienden: nieuwe investering De Businessclub (BC). Een club van rond de zestig sponsors die SV Nieuwkoop een warm hart toedragen. Rond 2003 ontstaat het idee om met (bij voorkeur) lokale bedrijven een actieve Businessclub in het leven de roepen. Vooral op initiatief van oud eerste elftalspeler Teun de Pater en nieuwbakken bestuurder Adri Balvert krijgt de club handen en voeten. Het doel van de BC is om de promotie van het voetbal in de breedst mogelijke zin te ondersteunen. Dat kan bijvoorbeeld in de vorm van het organiseren van demonstratiewedstrijden. Zo haalt de BC oud-Oranje, oud- Feijenoord, oud-PSV en Lucky Ajax naar sportpark De Dulen. 4 Juli 2009 lukt het de BC zelfs om voor het eerst een betaaldvoetbalclub voor een oefenwedstrijd naar Nieuwkoop te lokken. In een aantrekkelijke partij verslaat RKC Waalwijk ons vlaggenschip met 12-1. Maar de BC houdt zich ook met andere zaken bezig. Zo wordt het met de financiële steun van deze sponsors mogelijk om een moderne verlichting rond het hoofdveld aan te brengen. En er zijn meer voorbeelden. In eigen gelederen toont het gezelschap zich actief door met regelmaat interessante gastsprekers uit te nodigen. Zo geven Frans Korver, Hans van Breukelen, René van der Gijp (neef van voormalig oefenmeester Cor van der Gijp), Toon Gerbrands en Barry Hughes acte de présence voor een geïnteresseerd en meelevend publiek. Naast de Businessclub kent SV Nieuwkoop al een fors aantal jaren een andere groep donateurs: De Vrienden van SV Nieuwkoop. Inmiddels is het aantal donateurs die zich in deze vriendenclub heeft verenigd opgelopen tot boven de 140. In de entree van de nieuwe kantine prijken hun naambordjes keurig in het gelid glimmend op het bord van De Vrienden van SV Nieuwkoop. Zowel de BC als de Vriendenclub maken het (financieel) mogelijk om extra te investeren in de groei en bloei van SV Nieuwkoop. Verjonging In de zomer van 2008 breekt een nieuwe generatie voetballers door. Dat rechtvaardigt nieuwe hoop. Veel van deze spelers maken namelijk deel uit van de succesvolle A-junioren die onder de inspirerende leiding van Peter van der Veldt twee keer op rij het kampioenschap behalen (2007 en 2008). Ternauwernood lopen deze A-junioren het hoofdklasserschap mis. In een beslissingswedstrijd blijkt het Noordwijkse SJC namelijk net een maatje te groot (1-3). Een aantal van deze jongens rammelt nadrukkelijk op de poort naar de selectie. SV Nieuwkoop beleeft een tweede, helaas minder succesvolle, periode onder Kerkhof. In een bloedstollende nacompetitie weet het eerste ternauwernood het vege lijf te redden. Ten koste van Floreant, Bergambacht en Hoek van Holland blijft Nieuwkoop, zij het met de nodige moeite, in de 4e klas. De selectie verdient een nieuwe impuls. En dat gaat gebeuren. Peter van der Veldt maakt de overstap van de A-junioren naar de selectie. Hij beleeft als hoofdtrainer met de verjongde selectie een droomstart. SV Nieuwkoop behaalt in december 2008 het herfstkampioenschap. Dat blijkt echter een loze klassering, want de tweede seizoenhelft verloopt aanmerkelijk moeizamer. Nieuwkoop eindigt uiteindelijk op de vierde plaats, maar weet wel een periode te winnen, zodat voor de tweede keer op rij aan de nacompetitie meegedaan kan worden. Nu staat echter promotie naar de fel begeerde plek in de 3e klas op het spel. Helaas is op het moment suprême de pijp leeg. In twee duels tegen het Rotterdamse COAL delven de mannen van Van der Veldt het onderspit. In de uitwedstrijd weet Nieuwkoop de stand nog in evenwicht te houden (1-1), maar thuis maken de Rotterdammers duidelijk het verschil (1-3). Rob Zomer neemt aan het eind van het seizoen het roer over. Vol ambitie gaat hij, met hier en daar wat nieuwe gezichten, aan de slag. SV Nieuwkoop realiseert doelstellingen 2011 historisch jaar voor SV Nieuwkoop: voor het eerst naar de 2e klas Aan het begin van het seizoen zou je naar je voorhoofd wijzen als iemand het kampioenschap van het eerste zou voorspellen. Maar op zondag 15 mei trekken de mannen van Rob Zomer luid jubelend op de platte kar door Nieuwkoop. Het eerste elftal van SV Nieuwkoop stoomt in één keer door naar de 2e klas en nog wel met een dikverdiend kampioenschap. De eerste wedstrijd om de titel tegen naaste concurrent Voorschoten eindigt in een teleurstellend gelijkspel (2-2). Nieuwkoop mag van geluk spreken dat het in de laatste seconden nog op gelijke hoogte komt. Een week daarna tegen FC Lisse is het wel bingo! Nieuwkoop heeft dan nog maar één puntje nodig en dat wordt met een gedegen remise (1-1) in een abominabele wedstrijd binnengesleept. Het feest kan losbarsten! In de kantine ontstaat een spontane happening waar velen het woord voeren, succestrainer Rob Zomer voorop. Er is ook een beetje verdriet want vier succesvolle spelers beëindigen hun voetbalcarrière: aanvoerder Jack Vork, Ties Meijer, Frank Grosveld en keeper Marco van de Berge (39). Maar verse versterking staat te trappelen om de opengevallen plaatsen in de selectie in te nemen. Ook Rob Zomer verlaat SV Nieuwkoop. Al tijdens de winterstop valt de beslissing om zijn contract aan het eind van het seizoen niet te verlengen. Dit roept veel vragen op en het is lastig voor het bestuur om dit moeilijke besluit uit te leggen. Maar de unieke kans doet zich nou eenmaal voor om twee regionale toptrainers, Aartjan Van Boksel en Henk van Hof, aan de vereniging te binden. Deze gekwalificeerde en ervaren trainers zijn breed inzetbaar, want naast de selectie zullen zij ook pupillen- en juniorenelftallen onder hun hoede nemen. Met deze nieuwe impuls verwacht de technische staf de opgaande lijn te continueren. Oud-trainer Dick Boesveld treedt toe tot de technische staf. Hij zal met name de jeugdopleiding coördineren en waken over het technisch beleidsplan. Bestuurlijk zijn er ingrijpende wisselingen. Na ruim tien jaar neemt Jan Ackermans eind 2010 afscheid als duo-voorzitter. Hij is statutair niet meer herkiesbaar. De vereniging heeft veel aan hem te danken. Mede door Jan is de vereniging organisatorisch, financieel en sportief structureel op een hoger plan gekomen. Richard de Way neemt als nieuwe duo-voorzitter plaats aan het hoofd van de bestuurstafel en Ilse Sanders wordt de nieuwe secretaris. Ook Corintha van Gils (jeugdzaken) verlaat het bestuur. Edwin Huis neemt haar plaats in. Ook sportief timmert de vereniging flink aan de weg. Veel jeugdelftallen acteren op een hoger niveau en ondervinden meer weerstand. Dat is goed voor de ontwikkeling van jeugdspelers en op termijn denkt de club daar de vruchten van te plukken. De F1, F7, F8, D4 slagen erin kampioen te worden, de A1 (één punt te weinig) en MA1 (drie doelpunten te weinig) grijpen helaas net naast de titel. Bij de senioren zorgt Nieuwkoop 5 met een onomstreden kampioenschap voor een verrassing. Alle kampioenen, inclusief het eerste, worden tijdens de kampioenen-parade op 21 mei hartstochtelijk toegejuicht door honderden Nieuwkoop fans. Aan het eind van het seizoen neemt ook één van de trouwste Nieuwkoop vrijwilligers afscheid. Erelid Jan Eijs stopt er definitief mee. Verleden jaar al met zijn redactiewerk en nu ook met de ontvangsdienst op zondag. Jan heeft ontelbare uren in de club geinvesteerd en mag tevreden terugkijken op een levenlang clubliefde voor SV Nieuwkoop. Maar weinig Nieuwkopers treuren om de teloorgang van clubblad Duultrappen. De site heeft een volwaardige positie ingenomen bij de communicatie tussen leden, staf en supporters. Wekelijks zijn er gemiddeld 1600 unieke bezoekers die gezamenlijk rond de 4000 keer op de site kijken. Niet alleen naar de berichten, de standen en de uitslagen maar bijvoorbeeld ook naar de filmpjes, de interviews en de fotoalbums. Schok Voetbalvereniging SV Nieuwkoop deelt lief en leed. Voor wat betreft het laatste komt er in de rijke historie van de club het nodige voorbij. Het plotseling overlijden van de broers Arie, Leo en Hen Kwakkenbos komt hard aan. Oud-secretaris Arie Kwakkenbos krijgt in zijn auto in 1986 een hartstilstand. Bijna drie jaar daarna verongelukt Leo op de Oostkanaalweg en ‘witte’ Hen komt in 1997 bij een tragisch bedrijfsongeval om het leven. In de late jaren negentig strijden de Nieuwkoop elftallen om de Gebroeders Kwakkenbos Trofee. Deze prijs verwijst naar het drietal en wordt uitgereikt aan het team dat over een geheel seizoen uitblinkt in sportiviteit, inzet en netjes gedrag. Speler Ben van Dijkman sterft op 20 augustus 1998 in het harnas. Tijdens een training op het gravelveld wordt deze speler van het zesde onwel. Er is sprake van een hartstilstand en Ben kan helaas niet meer gereanimeerd worden. Ere voorzitter Arie Vijfhuizen en zijn echtgenote overlijden in de zomer van 2001 een dag na elkaar. Een enorme klap voor de familie, maar ook een domper die de leden van SV Nieuwkoop niet onberoerd laat. Niet lang daarna wordt het grote jeugdtoernooi dat aan het eind van het seizoen honderden voetballertjes op de been brengt naar hen vernoemd. Jan van de Bosch, een andere clubicoon, overlijdt twee jaar daarna in december 2003. Hij heeft grote verdienste voor de club gehad en met name het damesvoetbal heeft veel aan hem te danken. Een ander verdrietig dieptepunt in de geschiedenis van SV Nieuwkoop is de moord op oud-voorzitter Johan Woudstra in 2007. Op het Zuid-Amerikaanse eiland Isla Margaretha komt de rondborstige Nieuwkoper onder duistere omstandigheden om het leven. Maar vooral de dood van de ereleden Jan Vijfhuizen en Leen van der Voorn schokt de Nieuwkoop familie. Twee gezichtsbepalende ras-Nieuwkopers die als speler, trainer èn bestuurder jarenlang hun steentje hebben bijgedragen aan de bloei van de club. Jan overlijdt plotseling op 31 juli 2006 aan de gevolgen van een acute hartstilstand. Hij is op dat moment nog op vele fronten actief en bekleedt het penningmeesterschap. Leen kwakkelt al wat langer met zijn gezondheid. Toch geniet hij de laatste jaren zichtbaar van zijn opbloeiende ‘kindje’ als hij gezeten in zijn rolstoel het nieuwe complex bezoekt. Uiteindelijk verliest hij het gevecht tegen een slopende ziekte. Op 16 januari 2009 moet SV Nieuwkoop afscheid nemen van zijn voetbalvader. De eerste steen die Leen in 1973 legt voor de nieuwe kantine is opnieuw ingemetseld in de entree van het huidige complex. Het bestuur besluit in 2007 Jan te herdenken door het terras om te dopen in het Jan Vijfhuizenplein. In het voorjaar van 2009 schrikt de vereniging op van het bericht dat oud eerste elftalspeler Carl van der Laan op 45- jarige leeftijd aan een hartstilstand is overleden. De kurk waarop de vereniging drijft In de loop der jaren benoemt de ledenvergadering diverse vrijwilligers tot erelid. Leen van der Voorn omdat hij vijftig jaar lid is en omdat hij al die tijd ongelofelijk veel diensten ter beschikking van de club stelt. Bart Bijma vanwege zijn dertig jarige penningmeesterschap en overige verdiensten. Arie Kwakkenbos, Jan Kwakkenbos, Jan Eijs, Wim van der Starre, Willem Verhage sr, Jan Vijfhuizen, Jelly Hoogerwerf en Corienne van Leeuwen voor hun jarenlange vrijwillige inzet. Tenslotte is Arie Vijfhuizen benoemd tot erevoorzitter. Tientallen vrijwilligers onder wie trainers, coördinatoren, bestuurders, commissieleden, leiders en actieve vaders en moeders ontvangen die onderscheiding (nog) niet. Ze zijn niet uit op een lintje, maar ze zijn wel dag in dag uit, door dik en dun, voor hun cluppie in de weer. Tezamen vormen ze de kurk waarop SV Nieuwkoop drijft en tezamen maken zij SV Nieuwkoop een actieve en gezellige vereniging die op sportief gebied mee wil doen om de prijzen. Kees Andriessen (bronnen: Leen van der Voorn, Aart Koehein, René Hilhorst, John Kwakkenbos, Erik Langeree, mevrouw van Lente, Cor Kasteleijns, Ferry van der Zon, Jelly Hoogerwerf, Wilco Baars, Corienne van Leeuwen, Marleen Hoogeveen, René van Zaal en anderen)
 |
